Ellen Pieters

In de zomer 2013 speelt Ellen, Honorine in Fanny & Marius van Theatergroep Suburbia. Kaarten en Meer informatie? En in de productie Leeghwater van theatergezelschap BUOG. De speellijst vind je hier.

Van januari tot en met 2014 is ze te zien in Little Voice als de moeder van Mus. Bekijk Little Voice hier.

In 2012 -2013 speelde Ellen de legendarische rol van Shirley Valentine in de gelijknamige komedie! De tournee is eind maart 2013 afgesloten.



Over Ellens rol als Mary Servaes in De Zangeres zonder Naam schreef: 
Het Parool: 'Volmaakte zangeres zonder naam. Haar optreden is een ongehoorde tour de force. Ellen Pieters, Ellen Pieters, Ellen Pieters.'
Metro: 'Ellen Pieters fenomenaal als De Zangeres...een prestatie van vijf sterren.'
NRC: ' Ellen Pieters is een oprechte koningin van de kitsch****'
Dagblad van het Noorden: 'Ellen Pieters is onnavolgbaar sterk als Mary Servaes - Beij. Fenomenaal in haar timing, subliem in haar lijzige spraakje en de prachtige, treffende zangstem met de snik. Een opmerkelijke creatie die iets los scheurt.'
Noordhollands Dagblad: 'Ellen Pieters wekt de Zangeres razend knap tot leven, met de snik in de stem en het soms bevende hoofd en het verval van de laatste jaren. Zij is het die van haar hemelse troon zingend en spelend de handeling beheerst.'
Algemeen Dagblad: 'Zij speelt de rol van haar leven als goedgelovige volksartieste die te lief was voor de wereld en zichzelf keer op keer opofferde voor haar fans. Pieters verricht een topprestatie door de kinderlijke heliumstem van de Zangeres niet alleen tot in detail te imiteren, maar ook van haar, buiten de songs, een mens van vlees en bloed te maken: naïef en koppig, maar ook geestig en aanraakbaar. Extra knap omdat Pieters de hele voorstelling onwrikbaar op dezelfde plek op het podium staat. Aangrijpend is haar monumentale slotlied Mijn leven, maar vocaal excelleert ze het meest tijdens Mexico. Wie zijn ogen sluit, hoort weer de snik van de Koningin van het levenslied.' 
de Volkskrant: 'En ze zingt net echt: met die snik, dat klagerige en die natte t. De finale is groots: Pieters zingt dan een gedreven versie van Mijn Leven.'
De Telegraaf: 'een voortreffelijke timing. Bovendien lukt het de actrice om dwars door de donkere pruik en de zo typerende jurken heen van Mary Servaes een mens van vlees en bloed te maken. Een zeer knappe prestatie.'