Biografie

In 1986 richt Marlies Helder de JJC Helderband op. Tot de vaste bandleden behoren pianist Bas Odijk en drummer Pierre van der Linden. Aanvankelijk spelen zij in kroegen en jongerencentra. In 1991 verleggen zij hun werkterrein naar het theater.

Marlies maakt vijf programma's: Song of a Bitch (91/92), Silicone Kitty (93/94), Right Place, Wrong Time (95/96), Generous Mood (97/98) en Out of the Blue (99/00). Kees Prins regisseert de laatste twee shows. Ze brengt drie cd's uit in eigen beheer; Song of a Bitch (93), Generous Mood (98) en Out of the Blue (2000).

Marlies Helder schrijft haar eigen materiaal - aanvankelijk in meerdere talen, de laatste jaren alleen in het Engels. De teksten gaan over mensen die ieder op hun eigen manier worstelen met het leven. Vaak gaan levensenergie en een zekere melancholie in haar werk hand in hand. Haar muziek bestaat uit popsongs met een vleug county en intieme ballads. In haar theaterprogramma's worden ook altijd enkele instrumentale stukken gespeeld. Marlies bespeelt tevens de sopraansaxofoon.

Marlies speelt ook regelmatig in andere voorstellingen, zoals in Het mysterie van Charles Dickens in 2000, in Een Zomerzotheid in 2004, in La Bij een personality show van Trudy Labij in 2005 en in Joop ter Heul in 2006.

In het Utrechts Nieuwsblad 25/3/00 schrijft Maks Mulder over uitstraling:
"Marlies Helder is niet alleen ongemeen muzikaal, ze straalt op het podium ook iets heel bijzonders uit. Ze is in alles het buurmeisje waar je jarenlang dag en nacht mee ravotte, appels jatte, en konijnenholen uitgroef. Totdat ze ging verhuizen naar een verre en vreemde stad en je toen pas merkte dat je al die tijd stilletjes hopeloos verliefd was."

In Trouw 22/3/00 schrijft Bianca Bartels over haar verschijning:
"Een stoere bouwvakker in het lichaam van een kleine knokige vrouw. Coupe explosie. Stem op windkracht tien. Gespierde armen grijpen de microfoonstandaard alsof het leven ervan afhangt. Stevige cowboylaarzen stampen wijdbeens een doordringend, meeslepend ritme onder een kort, scheef afgeknipt glitterjurkje."

In het Friesch Dagblad 5/10/00 schrijft Wiggele Wouda over haar stem:
"Marlies Helders stemgeluid wordt wel vergeleken met dat van Tom Waits, maar waar die het trucje van de gebroken whiskey-stem verdikt, is Marlies Helder eerlijker en neigt haar stem meer naar die van Tracy Chapman en Joan Armatrading. Zeker in de wat timidere nummers die in de zaal een respectvolle stilte teweeg brengen."

Annet Ardesch in de Gorinchemse Courant van 11/3/00 over haar muzikanten:
"De band waar ze mee optreedt, is fantastisch en speelt een grote rol. Bekende namen als Pierre van der Linden(ex-focus) die een onvergelijkbare marathonsessie op het drumstel weggaf. En pianist bas Odijk, de toetsenist ondersteunt de voorstelling perfect en voegt met special-effects bij de blue-grass nummers, een extra dimensie toe. Bassist Guus Bakker is zowel thuis op de contrabass, als op zijn twee 5-snarige Fenders. Jan van der Mey op zowel elektrische als akoestische gitaar, beschikt ook over uitstekende vocale kwaliteiten."