Zonder Bert, het nieuwste boek van Mylou, verschijnt op 7 mei 2009
Op 7 mei verschijnt Zonder Bert van Mylou FrenckenAmsterdam, maart 2009
Na de plotselinge dood van haar partner, de cabaretier en regisseur Bert Klunder, vond Mylou Frencken veel troost in het schrijven. Ze vertelt openhartig en heel direct over de verwerking van het verdriet en het oppakken van een leven zonder Bert met een elfjarige dochter. De nadruk ligt niet op wat er verloren is gegaan, maar op wat er overblijft. Voorzichtig zet Mylou haar eerste schreden op weg naar een nieuw bestaan.
Net als in haar muzikale theaterprogramma Alles nog prachtig weet Mylou op lichte toon en met humor herinneringen aan Bert op te halen en de zon weer te voelen, ook als ie nog zachtjes schijnt.
Zonder Bert is een bijzonder eerlijk en persoonlijk boek over het leven van een jonge weduwe.
Voor het aanvragen van een drukproef, recensie-exemplaar en/of interview kunt u contact opnemen met Saartje Schwachöfer: s.schwachofer@debezigebij.nl / 020-3059815.
---------------------------------------------------------------
Dinsdag 6 november 2007 – 16.30u
Onthulling gedenkteken Bert Klunder (1956 – 2006)
‘Je moet het willen zien’ van kunstenares Ingerid Opstelten
Theater De Vest, Grand-Café De Studio, Canadaplein 1 in Alkmaar
Op dinsdag 6 november om 16.30u onthult cabaretière Mylou Frencken, het gedenkteken van haar in juni 2006 overleden man, de Alkmaarse cabaretier, regisseur en schrijver Bert Klunder, tezamen met haar dochter Madelief Klunder, kunstenares Ingerid Opstelten, theaterdirecteur Peter Blaauboer en wethouder Hans Meijer. Het monument, een fotocompositie van Bert Klunder, bevindt zich in een nis van Theater De Vest in Alkmaar.
Op 14 juni 2006 overlijdt Bert Klunder in het ziekenhuis van zijn woonplaats Alkmaar. Voorafgaand op 10 juni krijgt hij een tweede, fatale hersenbloeding, tijdens de nazit van een voorstelling op zijn favoriete terras van Grand-Café De Studio van Theater De Vest. In januari van datzelfde jaar werd hij ook al getroffen door een bloeding.
Bert Klunder werd geboren in Grootschermer in Noord-Holland en woonde sinds zijn babytijd in Alkmaar. Hij was trots op zijn stad - hij was er een markante figuur en een graag geziene gast. “Al op vele meters afstand stak hij zijn arm omhoog -volledig uitgestrekt- en liep zo naar de plek van bestemming. Pas na een hartelijke begroeting, liet hij zijn arm zakken. Een gesprek met hem was aanstekelijk vanaf zin één.”
Toen zijn vrouw Mylou Frencken bij de gemeente Alkmaar polste of er interesse was voor een herdenkingsteken voor Bert Klunder, was de keuze vóór en de plaats van het monument snel bepaald. Een nis in Theater De Vest, in de buurt van het eerder genoemde terras Grand-Café De Studio, is de ideale plek. Bert Klunder genoot er van talloze kopjes koffie en ontelbare biertjes en bitterballen. Met de zon erbij was het helemaal af voor hem.
Kunstenares Ingerid Opstelten is gevraagd het gedenkteken te ontwerpen. Net als Bert Klunder, vertegenwoordigt zij een authentiek geluid in Alkmaar. Ingerid Opstelten maakt weerbarstige werken, geheel in de sfeer van het werk van Bert Klunder.
Bert Klunders debuutroman Een lijk kan heus wel even wachten weerspiegelt zijn originele geest. Hij verwerkte zijn theaterteksten in een verhaal. Het boek verscheen na zijn dood, in maart 2007, bij Uitgeverij Nieuw Amsterdam.
------------------------------------------------
maart 2007:
Op 14 juni 2006 overleed cabaretier en schrijver Bert Klunder. Op dat moment was hij nog volop bezig de laatste hand te leggen aan zijn eerste roman Een lijk kan heus wel even wachten. In deze vertelling besluit hoofdpersonage Joop op een dag zijn vrouw te wurgen. Zo gezegd, zo gedaan. Maar als hij het lijk vervolgens wil opruimen, wordt er aangebeld. Het is het begin van een reeks haast mythische ontmoetingen met mannen die menen dat ze precies op dit cruciale moment in Joops leven hun hart moeten luchten over de wereld in het algemeen en hun eigen leven in het bijzonder. En ondertussen wacht boven het lijk.
De roman in progress wordt aangevuld met de eerste voorstellingen die Bert Klunder samen met zijn partner Mylou Frencken maakte: Visch & Fruit en Varkens wassen. Ook is een unieke cd bijgevoegd van Klunders laatste voorstelling Wie en wat er allemaal deugt: leuke dingen waar je overheen kijkt, voorgelezen door Hans Dorrestijn.
Het boek van Bert
Op een dag kwam er een aardige jongen van een uitgeverij naar Bert toe met de vraag: "Bert, zou jij niet eens een keer een boek willen schrijven?"
Bert gíng een boek schrijven. Met veel plezier stortte hij zich op een snood plan.
Door de jaren heen had hij in zijn cabaretsolo’s al veel eigengereide personages van tekst voorzien. Het leek hem nu spannend te onderzoeken of al die mannen, want dat waren het, die dingen die ze op het toneel uitspraken, nu ook in een roman konden zeggen. Of er een verhaal omheen te breien viel eigenlijk.
Het boek zoals het nu voor u ligt, is niet af. Het is zo ruw als een eerste versie zijn kan.
Bert ging namelijk dood.
Dat het boek wel degelijk in deze vorm moest worden uitgegeven, stond na lezing door een select gezelschap meteen vast. Alleen al omdat er door alle lezers onbedaarlijk gelachen was.
Natuurlijk zaten we met de titel. Een lijk kan heus wel even wachten was ineens wel erg beladen. Was het niet beter te kiezen voor Weet je wat het is, je weet het niet, een typische Bert-zin uit het programma Visch en Fruit. Een zin die mag worden beschouwd als het motto van zijn leven.
Toch besloten we de titel zo te houden. Met als belangrijkste reden de lol die Bert had, elke keer als hij vertelde hoe zijn boek zou gaan heten: Een lijk kan heus wel even wachten.
Om zijn werk zo veel mogelijk eer aan te doen zijn teksten van eerdere cabaretprogramma’s aan het hoofdverhaal toegevoegd.
Visch en Fruit geldt oorspronkelijk als het eerste soloprogramma van Bert. Later hebben we er mijn solo Waar zijn ze aan toegevoegd. Voor deze uitgave hebben we besloten mijn aandeel, voornamelijk liedjes en stil spel, weg te laten.
Varkens Wassen is geschreven door ons samen. De liedjes maken deel uit van de dialoog en zijn om die reden gehandhaafd.
Dan was er ook nog dat laatste programma waarin Bert speelde dat hij na een ruzie in een restaurant - hij zou het eten vies gevonden hebben en daarom een aquarium hebben stukgeslagen - als taakstraf vrolijke avonden in theaters in het land moest verzorgen. Gaandeweg het stuk bleek dat hij ‘gewired’ was. Hij werd afgeluisterd door hoge heren van de politie en via de gsm berispt zodra het hen niet vrolijk genoeg was. Jammer genoeg heb ik Een vrolijke avond met Bert Klunder, wie en wat er allemaal deugt, leuke dingen waar je overheen kijkt nooit kunnen zien. Het stuk kende maar vijf try-outs. In de pauze van de zesde try-out ging het mis, na de woorden ‘Bert dit is van internationale allure’, uitgesproken door Kees Prins, vriend, collega en één van de weinigen in wie Bert zijn meerdere zag wanneer het aankwam op theatraal inzicht. Strikt medisch genomen schijn je het niet te mogen suggereren, maar voor mij zit er een verband tussen de enorme opluchting die de woorden van Kees teweegbrachten en de extreme spanning waaronder Bert gebukt ging tijdens het maken van wat zijn laatste programma zou worden. Als er dan toch zo nodig een bloedvat moest knappen, dan juist op zo’n moment…
Na deze eerste bloeding in januari 2006 herstelde Bert. Alles deed het weer en het was de bedoeling dat hij in januari 2007 alsnog zijn nieuwe programma zou gaan spelen. Maar in juni 2006 was er die tweede hersenbloeding. Die overleefde hij niet.
Aan Hans Dorrestijn werd gevraagd of hij de tekst van Een vrolijke avond met Bert Klunder in wilde spreken. Dat deed hij graag en nu is er dan naast het boek ook nog een cd van Bert verschenen. Daar hoeft u niet speciaal voor naar de winkel, u vindt ‘m achter in dit boek.
En nee, het is dus geen affe roman. De denktrant van de verschillende personages lijkt wel erg veel op elkaar. En inderdaad, voor de oplettende lezer zijn er dingen die niet kloppen, zogeheten inconsequenties. Maar hoera, het boek is er!
Mij is gevraagd een voorwoord te schrijven. Dat doe ik met heel veel liefde. Want wat hield ik van Berts onnavolgbare manier van redeneren, van de klunderiaanse vergelijkingen en de onterechte conclusies. En wat gun ik elke liefhebber te genieten van het denkwerk van een zeer originele geest.
Veel plezier!
Mylou Frencken
NB. Het boek met ISBN-nummer 978 90 468 0081 2, van uitgever Nieuw Amsterdam is verkrijgbaar in de boekhandel.