Recensies
De pers over RAAK:Cultureel Persbureau: ‘Je moet om haar grinniken, en je krijgt tegelijk een licht desolaat, ongemakkelijk gevoel van Nathalie Baartmans absurde wereldbeeld. Ze zoekt in haar derde voorstelling verder naar de liefde en de tederheid… Onnozel is het geenszins. Daarvoor zijn haar gedachten en oneliners over de wereld om haar heen, die ze op de meest onverwachte momenten als strooigoed de zaal ingooit, te goed doordacht… Met ziedende passie.’
Leeuwarder Courant: ‘Het podium staat Baartman goed…Voor wie somber is en een therapie overweegt, heeft aan anderhalf uur met deze charmante cabaretière genoeg.’
de Volkskrant: ‘Een romanticus van het zuiverste water.’
Theaternetwerk.nl: ‘Ze houdt haar ogen open en observeert scherp. Haar programma brengt een intense vrolijkheid over, maar ook weemoed naar die absurde wereld van haar, die eigenlijk helemaal niet zo absurd is. Hoezo onnozel? Deze dame weet donders goed waar ze mee bezig is. Ze geeft ons een overtuigend theaterprogramma, waarin ze zichzelf kwetsbaar en persoonlijk opstelt. Iemand die zichzelf durft te zijn, ook op het toneel.’
De pers over Los:
De Telegraaf: ‘Droogkomisch en absurdistisch…heel erg grappig…opmerkelijk talent.’
de Volkskrant: ‘Haar humor schuilt in subtiele en rare wendingen. Bij Baartman past geen bulderlach, maar een gniffel. Ze weet met haar authentieke persoonlijkheid anderhalf uur te boeien…’
Theaterjournaal: ‘Het leukst aan Baartman is dat ze onvoorspelbaar is en blijft. Vergeten zal je Baartman in ieder geval niet snel als je ooit een voorstelling van haar hebt bezocht.’
TheaterCentraal: ‘verrassende verbanden…tijdloze humor…een bühnepersoonlijkheid…een belofte voor de toekomst.’
8weekly: ‘Ze is origineel, houdt de aandacht van haar publiek moeiteloos vast en is boven alles gewoon ontzettend geestig. Ze is verfrissend met een eigenwijs, absurdistisch wereldbeeld in haar handpalm. Haar observaties zijn scherp en haar verhalen raken.‘
De pers over haar voorgaande programma STAM:
GPD: ‘Inhoudelijk sterk en knap, de manier waarop ze het publiek weet te bespelen, van hilariteit naar melancholie in drie seconden, de oneliners buitelen over elkaar.’
Trouw: ‘Baartman belooft een belofte voor de toekomst; een cabaretière die kiest voor eigenheid in plaats van eenvormigheid.’
de Volkskrant: ‘Nathalie Baartman is een opmerkelijk talent en een interessante theatermaker.’
het Parool: ‘Absurd theatraal cabaret van het leukste soort... Baartman speelt een meisje dat leeft in het verleden en verlangt naar dingen die er misschien wel helemaal nooit waren.’
Spits: ‘Absurd en hilarisch, met name dankzij de vaak broodnuchtere voordracht, is Baartman op zoek naar warmte en een gemeenschapsgevoel. Ze vindt het uiteindelijk voor heel even, als ze een van de bezoekers bereid heeft gevonden om als een echt Veluws edelhert met haar te burlen.’







