De Gemene Deler

Maarten van Roozendaal
De Gemene Deler
theaterconcert


eind februari tot en met mei 2012 in diverse theaters in Nederland

Na de theatertournee Heimwee naar de Hemel waarin Maarten van Roozendaal samen met Paul de Munnik repertoire van dode zangers vertolkte, speelt Van Roozendaal zijn eigen nieuwe werk in de voorstelling De Gemene Deler.

Vanachter zijn piano deelt Van Roozendaal in dit programma zijn poëtische, cynische, liefdevolle en vileine liederen weer schaamteloos met zijn publiek; brutaal op zoek naar de eenvoudige, allesomvattende vraag: wat bindt ons en wat drijft ons uit elkaar?

In De Gemene Deler verbaast Van Roozendaal zich over de toenemende dwang ons aan elkaar aan te moeten passen. ‘Samen staan we sterk en samen zijn we een, maar als we straks samen allemaal dezelfde zijn, zitten we samen toch maar een beetje in ons eentje’.

Een man, zijn piano, zijn stem en zijn publiek.
Kortom: Uw Gemene Deler, Maarten van Roozendaal. 

Over De Gemene Deler schreef:
de Volkskrant*****: ‘Ademloos luisteren, vol bewondering, met het zweet in de handen en overslaand hart. De speldenprik, de dolkstoot, de aai en de beuk, het is allemaal raak.’
Trouw: ‘Van Roozendaal bezit het prachtige talent om puntgave portretten te schilderen. Voor het eerst in zijn carrière is Van Roozendaal nu alleen op het podium. Dat levert een verrassend persoonlijk programma op, waarin de zanger meer contact zoekt met het publiek, maar zijn eigenzinnigheid, zijn vileine sarcasme en zijn bandeloze poëzie behoudt.’
De Telegraaf: ‘Puur op z’n best. Hij steekt zijn markante kop fier boven het maaiveld uit en wat levert dat weer ongelooflijk veel moois op.’
NRC: ‘ongeëvenaard niveau’
Cultuurpodium.nl: ‘prachtige, zeer vindingrijke teksten…ijzersterke niet te verbreken interactie met zijn publiek…roerend, vol emotie en begripvol…een meer dan memorabele, mogelijk zelfs geschiedenis schrijvende, voorstelling.’
Lied.nl: ‘En behalve zingend, komt Van Roozendaal ook parlando indringend over. [over de liederen]: Daar zit niet één slechte bij!
het Parool: ‘schitterend slotlied’
theaterkrant.nl: ‘virtuoos liedschrijver…fantastisch performer…prachtprogramma.’
Nadelunch.com: ‘podiumprésence, enorme zeggingskracht, authentiek.’
Cultuurbewust.nl: ‘…dit is hoe een voorstelling zou moeten zijn.’

regie: Eva Bauknecht
techniek: Edwin Smets
lichtontwerp: Maarten Verheggen