Ich habe den Dreigroschenblues
Claron McFadden, Sven Ratzke & Band
Ich habe den Dreigroschenblues
Sehnsucht & Desire, lieder van Brecht & Weill
muziektheater
februari tot en met april 2012 in diverse theaters in Nederland, Duitsland en Bulgarije
Toen wereldsopraan Claron McFadden in de show van Sven Ratzke het nummer Summertime gezongen had, volgde er een gigantische, staande ovatie in het DeLaMar theater. Normaal gesproken staat McFadden op de wereldpodia, van Carnegie Hall tot Covent Garden. Nu stond ze in Ratzke’s Late Night Show in het DeLaMar theater in Amsterdam.
Een gemeenschappelijke voorliefde voor het verleggen van grenzen, bracht McFadden en Ratzke ertoe om samen het podium te betreden met een eigen show Ich habe den Dreigroschenblues, geïnspireerd op Die Dreigroschenoper van Bertolt Brecht en Kurt Weill. De keuze voor de muziek van Kurt Weill lag voor de hand: muzikaal en theatraal, met invloeden uit de jazz en de blues en bol van ironie en stijlbreuk.
In Ich habe den Dreigroschenblues zien we twee rasartiesten afkomstig uit een totaal andere wereld, die thuis zijn in verschillende genres. Onder begeleiding van een vierkoppige band nemen ze ons mee naar de jaren 20. De wereld van Berlijnse peeskamertjes, vaudeville en circusmuziek, met de geur van schnapps en sigaren op de achtergrond. De songs van Brecht en Weill zijn als kleine filmpjes, ieder met een eigen verhaal en personage. Het zijn songs om in te wonen.
De eeuwige blues is de drijfveer. De hoer die achtergelaten is 'In that shabby town', het erotische, opzwepende tangoduet tussen pooier en zijn meisje, de ‘Surabaya Johnny blues’, en het afwasmeisje Seeräuberjenny. Ratzke en McFadden springen van rol tot rol, brengen ons de rock-'n-roll van de jaren 20, bij schemerlicht. Het ene moment zingen zij smachtend een jazzy ballade (denk Tom Waits on acid), minuten later switchen ze moeiteloos naar een swingende mars in het Frans, Duits of Engels om te eindigen met een bravoure-aria.
Eigenzinnig en uiterst muzikaal zijn de toverwoorden van Ich habe den Dreigroschenblues. Hier versmelten performance en cabaret, show en opera, jazz en blues tot een opwindend spektakel.
De band is al even veelzijdig als de twee zangers met de muzikale duizendpoot Fay Lovsky op zingende zaag, theremin en meer, de virtuoze jazzpianist en arrangeur Charly Zastrau, de bassist Florian Friedrich en de internationaal bekroonde percussioniste Tatiana Koleva. Regiecoach is Dirk Groeneveld (o.a. Orkater).
De pers over Ich habe den Dreigroschenblues:
Theaterkrant.nl: ‘Samen met een ijzersterke vierkoppige band onder leiding van Charly Zastrau presenteren zij [Ratzke en McFadden] een smeuïge avond, vol virtuositeit en verrassingen. Zijn stem [Ratzke] is aangenaam veelzijdig en expressief, evenals zijn podiumaanwezigheid. Magistrale McFadden als gehaaide verleidster. Een enorm repertoire aan klanken, van blues via opera naar jazz. Een genot om naar haar te kijken en te luisteren.’
NRC: ‘Grote chemie tussen zangers. De verschillende kanten die McFadden en Ratzke vertegenwoordigden, bleken prachtig op elkaar aan te sluiten. Haar stemgebruik was fenomenaal, multitalent. Sven Ratzke deed het eveneens heel erg goed. Uitstekende vierkoppige band. Grote vaart.’
De pers over McFadden & Ratzke:
Vrij Nederland: Over sopraan Claron McFadden, ‘een zangeres die nergens voor terugdeinst en het publiek kippenvel bezorgt.’
de Volkskrant: ‘Sven Ratzke, man van de wereld. Wat een entertainer.’
concept / performance: Claron McFadden en Sven Ratzke
muzikale leiding / piano: Charly Zastrau
dramaturgisch advies: Katja Hemminga
fotografie / vormgeving: Hanneke Kuijpers
eindregie: Dirk Groeneveld
publiciteit: Bo van Bommel
productie: Sven Ratzke
www.claronmcfadden.com || www.sven-ratzke.com