In andere handen

Theo Nijland
In andere handen
onemanshow
september tot en met december 2011 in diverse theaters in Nederland

Het schijnt dat Theo Nijland in andere handen is overgegaan. Merkwaardig, want Nijland leek nu juist altijd zo van zichzelf te zijn. En in wiens handen dan? Werd de zanger ertoe gedwongen vanwege zijn leeftijd, de crisis, was de loop eruit, of heeft hij gewoon zijn ziel verkocht? Op al deze vragen blijft hij zelf in het vage. Hij wil er niet meer over kwijt dan dat, na de vrolijke analyse van andermans teksten in Masterclass en na zijn wonderlijke musical Mijn leven als Theo Nijland, de hardcore liedjesfan weer helemaal aan zijn trekken zal komen. Nijland: ‘Daarbij kan er ook genoten worden van pittig cabaret vol leuke parodieën en enkele rake imitaties.’ Nijland opeens cabaretier en parodist? De suggestie dat deze move hem wellicht is ingefluisterd door degene in wiens handen hij is overgegaan, pareert hij laconiek met: ‘Nee hoor, diep in mijn hart ben ik eigenlijk altijd al cabaretbeest geweest. En dat wil eruit’.

De pers over In andere handen:
NRC Handelsblad ****: ‘...een muzikaal mozaïek op de vierkante millimeter met intrigerende geluidseffecten en nummers in zijn eigen unieke en grillige stijl (...) Het vloeit allemaal wondermooi samen in een voorstelling die een navrant soort weemoed ademt.’
Het Parool *****: Loeispannend...Nijland schiet voortdurend heen en weer tussen gevoel en bijtende satire... In andere handen biedt meer moois dan je na één keer kijken kunt bevatten.
Trouw: ‘Een bijna niet te overtreffen fenomeen...De taal is weer schitterend, de muziek weer wonderschoon.’
GPD: ‘Een beeldschoon kleinood...een virtuoos staaltje theatervakmanschap... Een boze droom, door Nijland wondermooi verteld.’

Theo Nijland heeft de Annie M.G. Schmidtprijs 2010 gewonnen voor de muziek van het liedje Lente van Brigitte Kaandorp (dezelfde prijs voor de tekst en uitvoering van Lente). Aldus Jacques Klöters (jury) over de muziek: 'briljante muziek met fraaie modulaties, waardoor de oplopende bezorgdheid in het verhaal wordt aangezet'.
In 2008 verschijnt de cd Masterclass met de liedjes uit het gelijknamige theaterprogramma. Deze cd krijgt een nominatie voor de Edison Award in de categorie Kleinkunst. Zijn lied Zonder pyama aan uit de musical Kees de Jongen is genomineerd voor de Willem Wilminkprijs (prijs voor het beste kinderlied).