NLXL

NLXL
Sandra & Jeroen van Veen
theaterconcert, film met livemuziek

oktober 2011 tot en met mei 2012 in diverse theaters in Nederland

De tijd raast aan ons voorbij in een steeds sneller veranderende maatschappij. We zien het landschap vaak maar op één manier- als we er al oog voor hebben.

Het kunstboek NLXL van fotograaf Karel Tomeï toont vanuit de lucht genomen foto's die op unieke wijze sporen laten zien van mens en natuur in het Nederlandse landschap. Componist Jeroen van Veen liet zich inspireren door de ritmiek in deze prachtige beelden en vertaalde deze naar een compositie die de foto's op krachtige wijze ondersteunt en versterkt. De muziek van Jeroen van Veen is verwant aan het minimalisme van stijliconen als Philip Glass, Michael Nyman en Simeon ten Holt.
Van Veen: ‘Ik zie in de repetitieve muziek een vergelijking met de manier waarop onze samenleving is opgezet. Als je ziet hoe we bomen planten naast ons wegennet, hoe we bouwen, hoe we dingen produceren – alles gaat in series. Maar nooit exact gelijk, de herhaling is nooit saai.’

De foto’s worden vertoond op het grote doek in een sublieme motion-picture beleving, en de door Jeroen van Veen gecomponeerde muziek en soundscapes worden er live bij uitgevoerd door het internationale pianoduo Sandra & Jeroen van Veen. NLXL is een ongekende beleving voor oog en oor. Een recensent noemde het werk al: ‘De Nederlandse versie van Koyaanisqatsi’. De legendarische cultfilm van Godfrey Reggio met muziek van Philip Glass. Kom naar het theater en laat u meevoeren over ons prachtige Nederland dat u nooit eerder zo zag en hoorde!

Uitvoerende pianisten: Sandra & Jeroen van Veen
Beelden: Karel Tomeï
Compositie: Jeroen van Veen
Film: Jeroen van Veen

Cultuurpodium.nl schreef over NLXL: ‘Indrukwekkend en overdadig rustgevend… prachtige klanken van Sandra en Jeroen van Veen.’

Carice van Houten schreef over hun voorgaande ligconcert Canto Ostinato in Revu:
‘Er wordt wel gezegd dat je het ervaart als een treinreis, waarin je meerdere landschappen doorkruist… En daar lag ik…Na een paar minuten opende ik mijn ogen en keek om me heen. Het was zo’n zoet beeld, al die volwassenen die stil, met een glimlach om de mond en nog net niet met hun duim erin, toch op avontuur waren. Negentig minuten later stapte ik uit de trein. Strontgelukkig.’


www.filmconcert.nl | www.pianoduo.org